نمایشگر دسته ای مطالب

بازگشت به صفحه کامل

پیام تبریک رئیس دانشکده علوم و فنون نوین دانشگاه تهران به مناسبت آغاز سال 1400

پیام تبریک رئیس دانشکده علوم و فنون نوین دانشگاه تهران به مناسبت آغاز سال 1400


بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِیمِ

یَا مُقَلِّبَ الْقُلُوبِ وَ الْأَبْصَارِ

 یَا مُدَبِّرَ اللَّیْلِ وَ النَّهَارِ

 یَا مُحَوِّلَ الْحَوْلِ وَ الْأَحْوَالِ حَوِّلْ حَالَنَا إِلَی أَحْسَنِ الْحَالِ

 


همکاران محترم و دانشگاهیان ارجمند

سلام علیکم؛

سال 99 قرن چهاردهم هجری شمسی با تمام مشکلات و چالش هایی که برای ایرانیان داشت در لحظات پایانی خود است.

تجربه پاندمی ویروس کرونا در سال 99 و تلفات ناشی از آن نشان داد که بشر چقدر در برابر مخاطرات محیطی آسیب پذیر است که این رخداد رسالت ما دانشگاهیان را بیش از پیش یادآوری می کند.

تجربه شخصی من پس از چندین سال تحصیل،  تدریس و تحقیق نشان می دهد که تقدم و تاخر علم به ثروت (سوال معروف: علم بهتر است یا ثروت؟) چندان موضوعیتی نمی تواند داشته باشد بلکه علمی مفید، تاثیرگذار و در اولویت است که نتیجه آن در دراز مدت به فناوری، رفاه و امنیت بشر ختم شود، علمی توامان با اخلاق که انسانهایی خلاق، کارآفرین و مسئولیت پذیر تربیت کند که تنها در این حالت است که جامعه اثرگذاری دانشمندان و متفکران خود را با تمام وجود لمس خواهد کرد و به آنان احترام خواهد گذاشت.

باور دارم ثروتی ارزشمند است که در خدمت نوآوری، خلاقیت، تولید محصولات فناورانه، ایجاد شرکت های دانش بنیان، ایجاد اشتغال، آموزش و توانمند سازی شهروندان، توسعه زیرساخت های علمی، اقتصادی، سیاسی و فرهنگی جامعه باشد و انتفاع همگانی را بر نفع شخصی ترجیح دهد.

باور دارم آموزش های دانشگاهی نباید صرفا منجر به تولید مدرک، چاپ مقاله و افزایش تعداد دانش آموخته های بیکار شود این را بخشی از رسالت دانشگاهیان میدانم که تلاش کنند تا منابع مالی و ثروت جامعه را بجای سرمایه گذاری در کارهای غیرمولد و غیر اشتغال زا نظیر دلالی و سوداگری در بازار سکه و طلا، ارز، بورس، مسکن، خودرو و ... به سمت تولید واقعی هدایت کنند.

ایمان دارم که بزرگترین تغییرها در سطح ملی از تغییر در افراد شروع میشود (بی تردید خداوند سرنوشت قومی را تغییر نمی دهد تا آنها وضع خود را تغییر دهند (رعد/11).) و یقین دارم دست رو دست گذاشتنن و منتظر منجی ماندن برای نجات ایران و ایرانیان خود خطای فاحش دیگر خواهد بود.

 امید و آرزو دارم در آخرین سال قرن 14 شمسی اندکی تامل کنیم و به خود بیاییم و خودخواهی و منافع شخصی را کنار بگذاریم و از عالمان، سرمایه گذاران، ثروتمندان  و صنعتگران بخواهیم باهمدیگر برای آبادی ایران کارکنند تا بیشتر از این دیر نشده بتوانیم برای مملکت عزیزمان کاری بکنیم (چـو ایـران نباشد تن من مـبـاد).

 این باور ماست که ما دانشگاهیان مهم و تاثیرگذار بوده و هستیم مشروط به اینکه تک تک ما  به این باور مهم رسیده باشیم. از ما دانشگاهیان انتظار می رود تا نشان دهیم دانشگاه به مفهوم واقعی مبدا و منشا همه تغییر و تحولات مثبت است و در این میان دانشگاه تهران به عنوان نماد آموزش عالی ایران در این امر خطیر بیش از بقیه ی دانشگاه های کشور می تواند تاثیرگذار باشد. انشاالله.

 آرزو می کنـم در این رویش سبـز خداوندی، الطاف و نعمات او همواره شامل حال همه ما بشود. در آستانه فرا رسیدن عید سعید نـوروز 1400 و طمطراق پیک بهاران و آغاز سال نو، پیشاپیش تبریک و تهنیت صمیمانه را محضر شما بزرگواران تقدیم می نمایم.

 امیــــدوارم همه ما در سال جدید به یاری پروردگار متعال و با همدلی و همکاری هم بیش از پیش تلاش کرده تا عقب ماندگی ها را جبران و مرزهای پیشرفت علمی و فناوری را در این مرز و بوم در نوردیده و تاثیرگذاری خود را در جـامعه شدت بخشیده و از پرچمداران توسعه علم نافع در کشور عزیزمان ایران و جهان باشیم.  (انشاءالله)

 

با تقدیم احترام

علی حسین رضایان قیه باشی-رئیس دانشکده علوم فنون نوین دانشگاه تهران                                                 28 اسفندماه 1399